Inzet? Motivatie? Beleving! Drie kreten die  de afgelopen maanden te vaak ontbraken binnen de ploeg van onze A1.Oorzaken te over,teveel om op te noemen zelfs. Waar het op neerkomt: de chemie tussen de trainer en de spelers was totaal afwezig. De ‘klik’ was er niet er zou er ook  nooit meer komen. Verstandige mensen binnen de club hebben de noodzakelijke  ingreep gepleegd en de trainer zijn congé gegeven.

 

Al enige tijd zong binnen  de spelersgroep een vertrouwde  naam rond: Als Thomas  Schulte het nou eens zou willen overnemen……..

Thomas heeft ,na verstandig wikken en wegen, het roer inderdaad overgenomen en we mogen hem al na één wedstrijd dankbaar zijn: Er wordt weer op z’n Overbos gevoetbald door de A1.

 

Al in de wedstrijdbespreking vooraf in de VIP-room  (Overboscatering bedankt voor de verzorging van het natje en droogje) bleek dat de sfeer weer terug was: Een volwassen gesprek een luisterend oor van de trainer die serieus met de speelsuggesties van de heren spelers omgaat,maar ook iemand  die van de spelers iets vraagt. Er werden een paar basale afspraken neergelegd, wat omgangsvormen aangescherpt,taken duidelijk uitgedeeld.

Niets ingewikkelds aan. Duidelijkheid voor alles. Dit zijn de afspraken en zo moet het gespeeld worden. Verfrissend!

 

En dan de wedstrijd.

Onder leiding van scheidsrechter mevrouw Sukrula uit Alkmaar, die  in alle opzichten veel indruk op spelers,begeleiders én publiek wist te maken  (en dat dus niet alleen door haar uitstekende leiding…)

startten we op ons redelijk bespeelbare hoofdveld aan deze wedstrijd waarin we een periode achter ons lieten die niet goed was. 

Onmiddellijk was zichtbaar dat we aan een hernieuwde start toe waren: We gingen fel en gedreven van start. Het credo van trainer Thomas: DURF te voetballen  spatte ervan af.

 

Dat we ondanks ons goede spel tweemaal tegen een zeer ongelukkige tegentreffer opliepen was ouderwets balen, maar de A1 was deze middag als van riet: We bogen wel,maar braken niet.

Wat ongelukkig van onze goalie om de bal eerst te onderscheppen,vervolgens los te laten en dan toch het speeltuig uit het net te moeten vissen: 0 -1

 Wat ongelukkig van de verdediger die op dat moment in de positie van laatste man een struikeling maakte de bal dus verspeelde en de Markense aanvaller een niet te missen kans gunde:

 ruststand 0 – 2.

 

De 60 toeschouwers ( echt waar, geteld door uw verslaggever) gingen hoofdschuddend richting kantine: Weer niet,deze middag…

 

Maar dan de tweede helft. De stukjesschrijver krijgt een keer gelijk: Hij beloofde u een schouwspel dat de moeite van het bekijken waard zou zijn.

Nadat Marken verzuimde ons de nekslag toe te dienen ( bal op de lat) had de groep de boodschap begrepen: Ze trok het spel vanaf minuut 46 volledig naar zich toe.

De beloning kwam eerst in de 65e minuut: Na een goede corner van Alexander kopte Alex Golstein het leer onhoudbaar achter de Markendoelman : 1 -2 !

Het geloof in een goede afloop was helemaal terug en de palingvissers van het voormalig eiland Marken kwamen er nu helemaal niet meer aan te pas.

Overbos drukte door,het knokken voor dat ene punt was begonnen,het veldoverwicht was ongekend.

Nadat Rosco van dichtbij helaas nog de bal tegen de paal lelde ,kwam de beloning in de allerlaatste minuut:  Na de allerlaatste aanval rondde Martijn Wessels heel knap af: 2 -2!!

 

De ontlading was compleet: Martijn werd,of hij het leuk vond of niet, bedolven onder zijn teamgenoten. Gejuich van spelers,begeleiders en publiek zorgde om half 5 voor een fantastisch slotakkoord. Het duister daalde over het Leenderbos , maar in  kleedkamer 10 scheen de zon….

 

 

Ad Verheij

Elftalleider A1